Αν ζούσε σήμερα ο Τσε

Του Περικλή Κοροβέση από το Protagon

Ο Χορστ Μάλερ αυτό το επιφανές  μέλος της «Φράξιας Κόκκινος Στρατός» – RAF θεωρούσε την εργατική τάξη της Δυτικής Γερμανίας τελείως παθητική και διεφθαρμένη και ως εκ τούτου ήταν αδύνατο να απελευθερωθεί από μόνη της. Οι εργάτες ήταν κατατρομαγμένα γουρούνια, μαζί με το σύνολο της Αριστεράς.

Πόση Δημοκρατία αντέχουμε;

Του Γ. Λακόπουλου από Τα Νέα

ΜΑΛΛΟΝ πολύ εύκολα το ξεχάσαµε: µόλις πριν από 37 χρόνια στη χώρα δεν γίνονταν εκλογές, δεν υπήρχαν κόµµατα, ελευθεροτυπία και πολιτικά δικαιώµατα. ακόµη δεν τα εµπεδώσαµε και θα τα χάσουµε; Η Γ’ Ελληνική ∆ηµοκρατία µπήκε νωρίς σε φάση λειτουργικής κρίσης. Εντέλει, πόση δηµοκρατία αντ-έχουµε;

Είναι στ΄αλήθεια ηλίθιοι οι Αμερικάνοι;

Δεν χάθηκε ο κόσμος…

Tου Παντελη Μπουκαλα από την Καθημερινή

Εξι και είκοσι γράφει το ταξίμετρο. Δίνω εξίμισι και πάω να κατέβω. «Την απόδειξή σας», με προλαβαίνει ο ταξιτζής. «Και το πενηντάλεπτό σας» συνεχίζει. «Ποιο πενηντάλεπτο; Εξι και είκοσι έγραψε, σου χρωστάω». «Ελα ρε αδερφέ. Δε χάθηκε ο κόσμος για είκοσι λεπτά και για τριάντα».

Μια χώρα που δε θέλει…

Από το blog του Π. Δούκα

Σήμερα ακούω τα πιο ανησυχητικά και ανεύθυνα πράγματα: Θεωρίες συνωμοσίας οτι οι εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο δεν μπορεί να μην είναι κατευθυνόμενες από τη CIA, οτι στην πορεία θα έχουμε νεκρούς, οτι έχουν έλθει skinheads εισαγωγής για να κάνουν προβοκάτσιες, αλλά και ταυτόχρονα στελέχη της αριστεράς να παρομοιάζουν την αυριανή απεργία με την αιματηρή εξέγερση στην πλατεία Ταχρίρ ή ακόμα και ευθέως να ζητούν να γίνει το ίδιο κι εδώ. Κλασσικά ελληνική πολιτική ζωή δηλαδή – κατά τα άλλα μας φταίει ο δικομματισμός για τα χάλια μας…

Απεργία

Από το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου

Σήμερα έχει απεργία. Απεργούν όμως τα ιστολόγια; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν αδιανόητο, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, για κάποιο πρόβλημα της μπλογκόσφαιρας ίσως. Αλλά συμμετοχή στην απεργία του «πραγματικού κόσμου»; Και με ποιο τάχα αίτημα –και σαν πίεση προς ποιον;

Επειδή δεν βρίσκω απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα, αντί να απεργήσω, θα λεξιλογήσω… για την απεργία, δηλαδή θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω την ιστορία της λέξης και του πράγματος.

Το παραγωγικό πρόβλημα και οι “αιτίες πολέμου”

Από τον greek rider

Εντάξει, καμιά φορά υπάρχει μεγάλη γκρίνια γιατί όπως και να το κάνουμε όταν μειώνονται κατώτεροι μισθοί ή συντάξεις αυτό αποτελεί πάντοτε αιτία πολέμου.

Υπάρχουν όμως μερικά σημεία που αν δεν τα κατανοήσει κάποιος δεν έχει κανένα νόημα να φωνάζει:

«Φόλα σε όλα»

Από το blog της Σταυρούλας Σκαλίδη

Ένας πατέρας με τους δυο του γιους. Φερμένοι κάπου από τα βάθη της Ασίας, απ’ αυτές τις όμορφες πολιτισμένες χώρες που βουλιάζουν από τη βία, το φανατισμό, την ανέχεια. Τώρα μαζεύει σίδερα στα Πατήσια.

Πρόσωπα, στιγμές και υπηκοότητα.

Από το blog Σημειώσεις ανυπομονησίας
(η πρώτη μέρα μου στην Ελλάδα)

Τότε  έκανε τσουχτερό κρύο. Σε εκείνο το άβολο κάθισμα του λεωφορείου, κρύωνα και ανυπομονούσα. Έφτασα, κατέβηκα από το λεωφορείο, ένας συνομήλικος μου (έτσι φαινόταν) προσφέρθηκε να με βοηθήσει με τις βαλίτσες.

Ευρώπη και Φεουδαρχία

Του Γιώργου Καισάριου από το Capital.gr

Χτες η Moody’s υποβάθμισε συνολικά 5 Δανέζικες τράπεζες έπειτα από την κατάρρευση και  κρατικοποίηση της  Amagerbanken. Ο οίκος μείωσε τις μακροπρόθεσμες προοπτικές των Danske Bank, Erhvervsbank, BankNordik, Spar Nord Bank και Ringkjoebing Landbobank.

Δεν είναι λύση η επαναγορά χρέους

Του Γ. Βαρουφάκη από το Protagon

Ένα πράγμα με εκπλήσσει, εδώ στους αντίποδες απ´ όπου παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στα πάτρια: Η έκπληξη που ένιωσαν πολλοί για τις προτροπές της τρόικα. Καλά, τι περίμεναν δηλαδή; Η τρόικα κάνει την δουλειά της. Ποια δουλειά; Του συλλέκτη των χρωστικών εκ μέρους των δανειστών μας.

Δεν υπάρχουν “ελεύθερες αγορές”

Του Ρ. Βρανά από Τα Νέα

Αν µας τα έλεγαν,…

… τότε, ίσως τα πράγµατα να ήταν αλλιώς. ίσως να µην κυριαρχούσαν οι πλούσιοι στην κοινωνία, ίσως οι πολίτες να µην ήταν όµηροι των τραπεζιτών και ίσως οι πολιτικοί των κοµµάτων εξουσίας να έτρεχαν να κρυφτούν.